Никаһда олмајан адамла өпүшләр зина һесаб олунурму?
Никаһда олмајан адамла өпүшләр зина һесаб олунурму?
Бу һәрәкәт зинадан бир аддымлыгда дуран чох бөјүк ҝүнаһдыр.
Аллаһ-тәала Гураникәримдә бујурур: (мәнасы): “Вә зинаја јахынлашмајын, һәтта она ҝәтириб чыхара билән сәбәбләрдән чәкинин, чүнки, доғруданда, зина – чиркин әмәл, ән ијрәнҹ ҝүнаһлардан бири вә Ҹәһәннәмә апаран јол кими пис вә јамандыр”. (“Сәфвәтәт-тәфасир”, ӘлИс-ра сурәси: 32). Бу ајәдә Аллаһ-тәала демир: “Зинакарлыг етмәјин”, дејир: “Һәтта јахынлаш-мајын!”, јәни бу мәнфур ҝүнаһа ҝәтириб чыхара билән бүтүн һәр шејдән чәкинин.
Ҝөрүш, өпүш вә гуҹагламалары “јүнҝүл ҝүнаһ” вә јахуд “гәбаһәтсиз” һәрәкәт һесаб етмәк олмаз, о амил ки, адамлар бир-бирини севир вә еһтирас дујурлар, бәраәт дејилдир. Севәнләр үчүн Ис-лам нормалары илә никаһ бағламагдан даһа јахшы һәрәкәт јохдур. Нәинки өпүшләр, Ислам нөг-теји-нәзәриндән кәнар киши вә гадын үчүн һәтта хүсуси үнсијјәт гадағандыр. Магил бин Јасәрдән нәгл олунур ки, Рәсулүллаһ ﷺ демишдир: “Она иҹазәли олмајан гадына тохунмагдан башына дәмир ијнә батса киши үчүн даһа јахшыдыр”. (Тәбәрани, “Муҹәм әлКәбир”, 486)
Әҝәр кимсә белә вә бундан да пис һәрәкәтләр едибсә, чыхыш јолу тәкҹә бирдир – јубандырма-дан, дәрһал төвбә етмәк, һәм дә буну сәмими-гәлдән етмәк лазымдыр. Үч шәртә әмәл етдикдә төвбә сәмими һесаб олунур: ҝүнаһ етмәјин дајандырылмасы; олмушун пешманчылығы; ҝәләҹәкдә белә иш ҝөрмәмәк һаггында мөһкәм нијјәт. Пејғәмбәрин ﷺ һәдисләринин бириндә дејилир ки, сәмими гәлбдән төвбә едән адам ҝүнаһ етмәјәнә бәнзәрдир.
МҮҺӘММӘД АЛИМЧУЛОВ
