Һөвлә бинт Һаким

Гуранда инанан адландырылмыш

Һөвлә бинт Һаким ибн Үмәјјә әс-Сүламијјә – шанлы гадын сәһабәдир. О, Исламы тез гәбул етмишдир. Онун күнјәси (ләгәби) – Үмм Шәригдир. О, мүһаҹирләрин ҝөркәмли рәһбәрләриндән бири, Аллаһын ﷻ мүттәги јахын адамларындан бири, әл-Баги гәбристанлығында илк дәфн олунмуш Осман ибн Мәзунун зөвҹәсидир.

Онун оғлу әс-Саиб ибн Осман ибн Мәзун Исламы лап башланғыҹда гәбул етмиш, Ефиопијаја (Һәбәшистана) көчмүш, Аллаһ Рәсулу ﷺ илә әһәмијјәтли (мүһүм) һадисәләрдә иштирак етмишдир. Диҝәр оғлу Абдурәһман ибн Осман ибн Мәзун

– Пејғәмбәр өмрүнүн доггуз јахуд даһа чох илләрини ҝөрмүш сәһабәләрдән биридир. Әбу Хатим әл-Бүсти ону бу өлкәләрин танынмыш алимләри сајында адландырмышдыр. Һөвлә мөмин вә ләјагәтли гадын иди. О, Пејғәмбәрин ﷺ ишләринә гајғы ҝөстәрәнләрдән иди. О, Рәсули-Әкрәми ﷺ севиндирмәјә чалышырды. Аишә данышырды: “Хәдиҹә вәфат едәндә Һөвлә бинт Һаким Рәсулүллаһын ﷺ јанына ҝәлиб она тәклиф едир:

- Нә үчүн сән евләнмәјәсән?

- Кимә? - сорушур о.

- Истәсән – бакирә гыза, истәсән – әрдә олана.

- Бу бакирә гыз вә бу әрдә олан гадын кимдир?

- Бакирә гыз – Аишәдир, сәнин үчүн ән истәкли мәхлугун гызы. Әрдә олан исә – Сәвдә бинт Зәмадыр. О, сәнә иман ҝәтирмиш вә сәнин ардынҹа ҝетмишдир.

О, дејир:

- Мәндән онларын икисинә дә елчи дүш”. Һөвлә данышарды ки, о, Үмм Рүмәнин јанына ҝәлиб демишди: - Үмм Рүмән! Аллаһ сизә неҹә дә јахшылыг вә немәт вермишдир!

- Неҹә? – сорушур о.

- Аллаһ Рәсулу ﷺ Аишәјә евләнмәк истәјир.

- Дајан, Әбу Бәкр ҝәләҹәкдир. Әбу Бәкр ҝәлир, вә гадын она һәмин сөзләри дејир. Әбу Бәкр аз сонра һараса ҝедир. Онда Үмм Рүмән мәнә деди:

- Әл-Мүтим ибн Ади артыг она оғлу үчүн елчи ҝөндәриб. Аллаһа анд ичирәм, о, һеч вахт вәдини позмајыб, - гадын Әбу Бәкри нәзәрдә тутурду. Онда Әбу Бәкр әл-Мүтимин јанына ҝәлиб дејир:

- Бу гыз һаггында сән нә дејә биләрсән? О, өз зөвҹәсинә тәрәф чеврилиб сорушур:

- Сән нә дејәрсән? Зөвҹәси Әбу Бәкрә мүраҹиәтлә дејир:

- Әҝәр биз бу оғланы сәнин гызына евләндирсәк, сән, јәгин ки, ону диндән дөнмәјә вә сизин дининизи гәбул еләмәјә мәҹбур едәҹәксән. Әбу Бәкр әл-Мүтимә мүраҹиәтән:

- Сән нә дејирсән?

- Зөвҹән сән ешидәни деди, - әлМүтимин ҹавабы белә олду. Онда Әбу Бәкр ҝедир, вә онун үрәјиндә бу вәддән һеч нә галмыр. О, Һөвләјә дејир: “Аллаһ Елчисинә де ки, ҝәлсин”. Вә онда Рәсулүллаһ ﷺ ҝәлир вә она евләнир”.

давамы вар

МАТЕРИАЛ “ПЕЈҒӘМБӘРИН

ГАДЫН СӘҺАБӘЛӘРИ” АДЛЫ

КИТАБДАН ҜӨТҮРҮЛМҮШДҮР