Фатимә бинт әл-Хәттаб
Фатимә бинт әл-Хәттаб
Фатимә бинт әл-Хәттаб – чохлу мәзијјәтләрә лајиг, габаглајанлардан бири вә мүгәддәс мүһарибәдә иштирак едән шанлы мәсләкдаш гадындыр. О, Исламы өз зөвҹү (әри) Саид ибн Зејдлә бирликдә тез гәбул етмишдир, һәлә Пејғәмбәр ﷺ Дар әл-Әркама дахил олунҹа.
О, мөминләрин һөкмдары икинҹи салеһ хәлифә Өмәр ибн әл-Хәттабын баҹысыдыр. Онун зөвҹү – Саид ибн Зејд ибн Амр ибн Нуфејл әл-Гурәши, бөјүк имам, ҝөркәмли сәһабәләрдән бири, Ҹәннәт илә мүждәләнмиш он нәфәрдән биридир. Онун анасы – Хантәмә бинт Һашим ибн әл-Мүһирә әл-Гурәшијјә әл-Мәхзумијјәдир.
Фатимә бинт әл-Хәттаб онун гардашы Өмәр ибн әл-Хәттабын јолуну дәјишдирән сәбәбләрдән бири иди. Чүнки Фатимәнин һәјатында чох мараглы, диггәтәлајиг һадисәләрдән бири – онун вә гардашы Өмәрин башына ҝәләнләрдир.
Исламы гәбул единҹә Өмәр ибн әл-Хәттаб Аллаһ Рәсулуна ﷺ дүшмәнчилији илә танынырды. Бир дәфә о, белиндә гылынҹла Пејғәмбәри ﷺ өлдүрмәк үчүн чыхыр. Она Нуејм ибн Абдуллаһ ибн ән-Нәһһам раст ҝәлир вә сорушур:
- Һара јолланырсан, Өмәр?
- Мән Мүһәммәди өлдүрмәк истәјирәм.
- Мүһәммәди өлдүрсән, бану һәшим вә бану зөһрә нәслиндән неҹә горунарсан?
- Мән ҝөрүрәм ки, сән садәҹә олараг кафир, мүлһүдсән, сән олдуғун диндән үз чевирмисән!
- Мән сәни инди тәәҹҹүбләндирәрәм, Өмәр. Сәнин баҹын вә күрәкәнин Исламы гәбул едиб сәнин динини атыблар.
Онда Өмәр гәзәб ичиндә онларын јанына јолланды. Бу вахт онларда Хәббаб ибн әл-Әратт, онда исә Таһа сурәси јазылмыш вәрәг вар иди. Бу сурәни онлара өјрәдирди. Онлар Өмәрин аддымларыны ешидәндә Хәббаб евдә ҝизләнди, Фатимә исә вәрәги ҝизләтди. Өмәр евә јахынлашанда Хәббабын охудуғуну ешитди. Ичәри дахил олуб деди:
-Нә мыртылдама ешитдим мән?
Онлар ҹаваб вердиләр:
- Биз садәҹә олараг өз арамызда данышырдыг.
- Сиз јәгин ки, диндән дөнмүсүнүз? Мәнә дедиләр ки, сиз Мүһәммәдин дининдә онун ардынҹа ҝетмисиниз.
Онун језнәси Саид дед:
-Өмәр, фикирләш, бәс әҝәр һәгигәт сәнин дининдә дејилсә?
Өмәр өзүнү сахлаја билмәди, Саидин үстүнә ҹумду, ајағы илә вуруб ону јыхды. Фатимә дурду ки, ону әриндән араласын. Онда онун да сифәтинә вуруб ганатды. Фатимә деди:
-Өмәр, бәс әҝәр һәгигәт сәнин дининдә дејилсә? Мән шәһадәт верирәм ки, Аллаһдан башга һеч бир танры јохдур, вә шәһадәт верирәм ки, Мүһәммәд – Аллаһын Рәсулудур.
Баҹысынын үзүндә ган ҝөрәндә Өмәр әмәлиндән пешман олуб деди:
-Верин мәнә сиздәки о вәрәги, мән дә охујум.
Баҹысы Фатимә онун Исламы гәбул етдијини бәрк арзулајараг деди:
-Сән ахы тәмиз дејилсән. Она јалныз тәмизләнәнләр тохунурлар. Ҝет јујун.
О, ҝедиб јујунду, сонра вәрәги ҝөтүрүб охуду:
“Та һа. Биз Гураны сәнә мәшәггәт чәкмәјин үчүн назил етмәдик, јалныз горхан кимсәләрә өјүд-нәсиһәт кими ҝөндәрдик. О, јери вә уҹа ҝөјләри јарадан Аллаһдан назил олмушдур. Рәһман Әршә јүксәлмишдир” (20:1-5).
-Бу сөзләр неҹә дә ҝөзәл вә нәҹибдир! – уҹадан деди о. - Ҝөстәрин мәнә, Мүһәммәд һардадыр!
Хәббаб Өмәрин сөзләрини ешидәндә ҝизләндији јердән чыхыб онун јанына тәләсди:
-Севин, Өмәр: мән үмид едирәм ки, Рәсулун ﷺ ҹүмә ахшамы сәндән өтрү Аллаһа мүраҹиәтлә дедији јалварышы јеринә јетди: “Ја Аллаһ, Өмәр ибн әл-Хәттаб вә ја Әбу Ҹәһл ибн Һишам васитәсијлә Ислама ҝүҹ-гүввәт вер!” Аллаһ Рәсулу ﷺ бу саат әс-Сәфа әтәјиндә евдәдир. Өмәр Аллаһ Елчисинин ﷺ јанына ҝедиб елан етди ки, Исламы гәбул едир.
Гој Аллаһ-Тәала Фатимә вә онун гардашындан разы олсун, онлары разы етсин вә онлара Исламдан мүттәги вә мөминләрин ән јахшы әвәзини версин.
