Сабабҳои бемориҳое, ки дар фасли баҳор авҷ мегиранд

Сабабҳои бемориҳое, ки дар фасли баҳор авҷ мегиранд

Сабабҳои бемориҳое, ки дар фасли баҳор авҷ мегиранд

Баҳор яке аз зеботарин фаслҳои сол буда, табиат қабои сабз ба бар мекунад ва дашту даман гулпӯш мегардад, вале имсол ба Тоҷикистони офтобии мо баҳор бо барфу боронҳои шадид омада, ҳаво сард шуд.

 

Албатта, ин боиси авҷ гирифтани бемориҳои баҳорӣ мегардад. Мо дар бораи бемориҳое маълумот медиҳем, ки дар оғози фасли баҳор авҷ мегиранд. Ба ҳар хел бемориҳо гирифтор шудани одамон айёми баҳор чанд сабаб дорад: 1. Ҷисми инсон дар давраи зимистон қариб тамоми захираҳои худро сарф карда, дар фасли баҳор бо мушкили норасоии витамину минералҳо рӯ ба рӯ мешавад. Ин боиси суст шудани масъуният (иммунитет) гашта, бунияи (организми) заифгашта наметавонад ба мисли пештара муқобили ҳар хел бемориҳо фаъолона мубориза барад. 2. Ҳавои баҳорӣ хеле инҷиқ буда, гоҳо офтоб мебарояду гоҳи дигар борону жола ва ҳатто баъзан барф ҳам меборад. Зуд-зуд тағйир ёфтани ҳарорати ҳаво ба саломатии мо - инсонҳо таъсири манфӣ мерасонад. 3. Аксари одамон бо мушоҳида намудани офтобаки баҳорӣ, дарҳол аз баҳри либоси гарм баромада, либосҳои тунук мепӯшанд. Ҳавои намнок, тез-тез гарму хунук шудани бадан ва заиф будани буния (иммунитет) боиси зуд шамол кашида, ба зуком, бронхит, назла (гайморит) ва дигар бемориҳои мавсимӣ гирифтор шудан мегардад.

2026-11-01 (Ҷимодул-аввали соли 1448) №11.


Гули бобуна ба кадом дардҳо давост?

Аксари табибон ҳангоми бемориҳои гуногун ба беморон нӯшидани гиёҳоби бобуна (ромашка)-ро тавсия медиҳанд. Мехоҳам донам, ки бобуна чӣ фоида дорад?   Посух: - Гули бобуна дар ҳақиқат хусусиятҳои табобатии зиёде дорад. Ин гиёҳи мӯъҷизанокро дар саросари Тоҷикистон пайдо кардан мумкин атс,...


Оилаи солим - ҷомеаи солим

Оила яке аз муқаддасотест, ки ҳар шахси соҳибшарофат онро қадр менамояд ва дар пойдории он кӯшиш ба харҷ медиҳад. Чунон ки аҳли фаҳм фармудаанд: “Оилаҳо давлатҳои хурдеанд, ки як давлати мустақилро ташкил медиҳанд”. Агар ба таърихи оиладорӣ назар андозем, мебинем, ки вақте Худованд...


Тарғиби илму дониш дар «Хирадномаи Искандари»-и Абдурраҳмони Ҷоми

Вақте ки дилҳо аз илму дониш шодобу мунаввар мешаванд, муносибатҳои байни одамон, раҳму шафқат бештар мегардад. Ҷомеаи инсонӣ пеш меравад, тараққӣ мекунад, ноадолатӣ, бедодгарӣ оҳиста-оҳиста аз байн меравад.   Мақсаду мароми Абдураҳмони Ҷомӣ ҳамчун инсондўсти бузург таълим додан ва тарбия...


Рӯзи 16-уми ноябр — рӯзи таърихӣ ва муҳим барои миллату кишвар

Тавре ба ҳамагон маълум аст, тибқи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи рӯзҳои ид» рӯзи 16 ноябр Рӯзи Президент муайян карда шудааст. Мо ҳамасола ин рӯзро ҳамчун рамзи қадршиносӣ аз заҳмату талошҳои Пешвои миллат дар роҳи эъмори давлати миллии тоҷикон — «Рӯзи Президенти...


Пешниҳоди муфтӣ: ҷавонон бояд пеш аз издивоҷ давраи омӯзишӣ гузаранд

Саидмукаррам Абдуқо-дирзода, раиси Шурои уламои Маркази исломии Тоҷикистон дар як суханронии ахири худ аз афзоиши ҷудошавии оилаҳои ҷавон изҳори нигаронӣ карда, пешниҳод намудааст, ки ҷавонон пеш аз издивоҷ дар бораи оиладорӣ китоб хонанд ва ҳатто аз як давраи кӯтоҳи омӯзиши зиндагии муштарак...