Пиёдагардӣ. Аз камшавии вазн то пиронсолии бедард
Пиёдагардӣ. Аз камшавии вазн то пиронсолии бедард
Аксар вақт одамон фикр мекунанд, ки сайругашт варзиш нест, балки як намуди фароғат аст ва барои саломатӣ нафъи он аз машқҳои ҷисмонӣ камтар аст. Бо вуҷуди ин, ин тавр нест.
Пиёда роҳ гаштан метавонад задани дилро тез кунад, мушакҳо кор карда, чарбҳоро парча мекунад.
Дар як рӯз чанд дақиқа пиёда гаштан:
– 3 дақиқа роҳ рафтан фишори хунро паст мекунад;
– 5 дақиқа сайругашт дар ҳавои тоза кайфиятро беҳтар мекунад;
– 10 дақиқа сайругашт тафаккури эҷодиро зиёд мекунад;
– Пас аз хӯрок 15 дақиқа роҳ рафтан сатҳи қанди хунро коҳиш медиҳад;
– Пас аз хӯроки шом 30 дақиқа роҳ рафтан ба шумо имкон медиҳад, ки вазни худро гум кунед;
– 40 дақиқа гаштугузор метавонад бемории қалбро дар пиронсолон пешгирӣ кунад.
