Ҷаҳон Азонов: Агар модар ба кӯдак шири сунъӣ диҳад, меҳр кам мешавад

Ҷаҳон Азонов: Агар модар ба кӯдак шири сунъӣ диҳад, меҳр кам мешавад

Профессор ва ғизошиноси маъруфи тоҷик Ҷаҳон Азонов мегӯяд, ки шири модар на танҳо ғизо, балки як муъҷизаи табиӣ барои рушди солимии кӯдак аст. Ба таъкиди номбурда, кӯдак бояд ҳадди ақал 6 моҳ танҳо бо шири модар ғизо гирад, зеро ин барои саломатии ҷисмонӣ ва устувории пайванди оилавӣ муҳим аст.

 

Профессор Ҷаҳон Азонов зини як мизи мудаввар дар мавзӯи “Инъикоси натоиҷи татбиқи Нақшаи чорабиниҳои бисёрсоҳавӣ оид ба ғизо дар Тоҷикистон” иброз дошт, ки шири модар ҳеҷ гуна маводи сунъиро иваз карда наметавонад. Тавре ки профессор иброз дошт: «Модарон бояд кӯдаконро ҳадди ақал 6 моҳ танҳо бо шири модар таъмин кунанд. Ин на танҳо ғизо, балки пайванди меҳру муҳаббати байни модар ва кӯдакро тақвият медиҳад».

Ҳамзамон, профессори тоҷик тавсия дод, ки агар имкон бошад, шири буз ҳамчун алтернатива барои кӯдак истифода шавад, зеро дар таркибаш казеин надорад ва осонтар ҳазм мешавад. Вай афзуд, ки шири гов ва дигар ғизоҳои сунъӣ ба шири модар мутобиқ нестанд ва барои кӯдак фоиданок нестанд.

Ба таъкиди Ҷаҳон Азонов, муҳаббат ва наздикии модар ба кӯдак тавассути сина додан ва рӯ ба рӯ бо кӯдак будан устувор мешавад. Ин муносибат оянда кӯдакро ба пуштибони модар ва шахси солим табдил медиҳад.

Масъулияти модарон дар таъмини ғизои солими кӯдак хеле муҳим аст. Ӯ гуфт: «Ҳамаи ин аз худи модарон вобаста аст. Агар модар кӯдакро бо шири сунъӣ таъмин кунад, эҳсоси меҳр ва пайванди кӯдак бо модар кам мешавад».

 

(«Пресса.тж»)

 

2026-10-01 (Рабиул ахири соли 1448) №10.


Зиндагии Аҳмади Дониш

Ташаккулёбии чаҳонбинии Аҳмади Дониш   Яке аз фозилтарин фарзандони Бухорои Шарифи асри XIX Аҳмад Махдуми Дониш, мулаққаб ба Аҳмади Калла (1826-1897) ба ҳисоб меравад. Ӯ дар шаҳри Бухорои Кӯҳна, дар оилаи Носир ном мулло ба дунё омадааст. Маълумоти ибтидоиро дар мактаби хусусии духтаронаи...


Резиши мӯй. Кай бояд ба табиб муроҷиат кард?

Дар як шабонарӯз рехтани 50-100 тори мӯй барои инсон одатан ҳолати муқаррарӣ ба ҳисоб меравад. Аммо агар мӯй назар ба пеш хеле бештар резад, ҷойҳои каммӯй пайдо шаванд ё сохтори мӯй тағйир ёбад, ин метавонад нишонаи мушкилоти саломатӣ бошад.   Рехтани мӯй ҳам мардон ва ҳам занонро дар синну...


САВОЛУ ҶАВОБ

Мехоҳам маънои сано, тасбеҳот, тасмеъу таҳмид ва зикру дуоҳоеро, ки дар дохили намоз хонда мешаванд, бидонам. Тарҷумаи зикрҳо ва дуоҳое, ки дар намоз хонда мешаванд, ба сурати зайл аст: Сано: «Субҳонакаллоҳумма ва биҳамдика ва таборакасмука ва таъоло ҷаддука ва ло илоҳа...


Санбӯсаҳои зудпази картошкагӣ

Маҳсулоти лозима: 100 грамм панири тарошида, 700–800 грамм картошка, як бандча кабудӣ, 1 дона пиёз.   Барои хамир: 2 дона тухм, 2 истакон орд, 1 қошуқча намак, 1 истакон кефир. Тарзи таҳия: Картошкаро тоза карда, дар об пазед ва аз он картошкаи кӯфта тайёр кунед. Пиёзро майда реза...


Талаби илм бар ҳар марду зани мусалмон фарз аст

Барои инсон ҳеҷ шуғле фозилтар ва гуворотар аз илм нест, зеро Худованди Бузург ба сабаби фазилати илму дониш мақому манзалати уламоро баланд намуда, мефармояд:   «Худо ононеро, ки аз мисли шумо имон овардаанд ва ононеро, ки ба онҳо илм ато карда шудааст, ба мартабаҳо баланд...