Марде, ки 22 сол боз нон нахӯрдааст!

Ҳоҷӣ Ғулом Муродов зодаи ноҳияи Темурмалик буда, бинобар сабаби беморӣ ва бо тавсияи табибони беморхонаи “Қарияи Боло” аз соли 2001 (22 сол) инҷониб нон нахӯрдааст.

“Ин тарзи табобат саломатии маро муътадил нигоҳ медорад ва ман аллакай тӯли ин солҳо ба нахӯрдани нону як қисмати маҳсулоти нонӣ одат кардаам”,- мегӯяд Ғулом Муродов.

Ҳамзамон, ӯ ба беморони дорои фишорбаландӣ, сактаи дил ва беморони диабети қанд нахӯрдани маҳсулоти нониро тавсия медиҳад.

Ғулом Муродов собиқаи беш аз 40-солаи корӣ дорад. Ӯ дар солҳои 90-ум барои барқарор шудани сохти конститутсионӣ талошҳо кардааст. Нуктаҳои зиндагии ӯ дар китоби Ҷалолиддин Сафарзод — “Ҷавонмарди асил” зикр шудааст.

Феълан, Ҳоҷӣ Ғулом Муродов 68-сола аст ва мегӯяд, ки шояд бо сабаби парҳез карданаш аз нон ва маҳсулоти нонӣ то ҳол сиҳату саломат зиндагии хешро идома дода истодааст.

Қурбоналии Абдулфайёз

2026-11-01 (Ҷимодул-аввали соли 1448) №11.

Намояндагии Вазорати меҳнат, муҳоҷират ва шуғли аҳолии Тоҷикистон дар Русия аз муҳоҷирони тоҷик даъват кардааст, ки ба корт ва суратҳисобҳои шахсони номаълум ва созмону фондҳои ношинос маблағ интиқол надиҳанд. Намояндагӣ рӯзи 22-юми сентябр ҳушдор додааст, ки гурӯҳҳои манфиатҷӯ ва фондҳои қалбакӣ...

Оила яке аз муқаддасотест, ки ҳар шахси соҳибшарофат онро қадр менамояд ва дар пойдории он кӯшиш ба харҷ медиҳад. Чунон ки аҳли фаҳм фармудаанд: “Оилаҳо давлатҳои хурдеанд, ки як давлати мустақилро ташкил медиҳанд”. Агар ба таърихи оиладорӣ назар андозем, мебинем, ки вақте Худованд...

Мақомоти шаҳри Санкт-Петербург барои шаҳрвандони хориҷие, ки дар асоси патент фаъолият мекунанд, дар як қатор соҳаҳо маҳдудияти кор ҷорӣ намуданд. Ин манъкунӣ соҳаҳои тиб, савдои чакана, сартарошхонаҳо, кошонаҳои ҳусн, толорҳои варзишӣ ва марказҳои солимгардониро дар бар мегирад. Тибқи қарори...

Маҳсулоти лозима: Гӯшти қимма, пиёз, сабзӣ, равғани растанӣ, зира, нахӯд ва лӯбиёи таркардашуда, хамири бурида. Тарзи таҳия: Сараввал гӯшти қимма, пиёз ва сабзиро дар каме равғани растанӣ бирён карда, об резед ва зираю намак пошед, сипас нахӯди таркардашуда ва лӯбиёро андозед. Пас аз...

Вақте ки дилҳо аз илму дониш шодобу мунаввар мешаванд, муносибатҳои байни одамон, раҳму шафқат бештар мегардад. Ҷомеаи инсонӣ пеш меравад, тараққӣ мекунад, ноадолатӣ, бедодгарӣ оҳиста-оҳиста аз байн меравад. Мақсаду мароми Абдураҳмони Ҷомӣ ҳамчун инсондўсти бузург таълим додан ва тарбия...

Марде, ки 22 сол боз нон нахӯрдааст!