Рӯзи 16-уми ноябр — рӯзи таърихӣ ва муҳим барои миллату кишвар

Тавре ба ҳамагон маълум аст, тибқи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи рӯзҳои ид» рӯзи 16 ноябр Рӯзи Президент муайян карда шудааст. Мо ҳамасола ин рӯзро ҳамчун рамзи қадршиносӣ аз заҳмату талошҳои Пешвои миллат дар роҳи эъмори давлати миллии тоҷикон — «Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон» — ҷашн мегирем.

Ин рӯзи таърихӣ навиди сулҳу оромӣ, меҳру муҳаббат, адолату шафқат, хираду пешрафт ва ваҳдату ҳамдилии ҷомеа мебошад. Дар ин рӯз мо ба дастовардҳои даврони истиқлолият, ба роҳи тӯлонӣ ва пурмашаққате, ки халқи тоҷик тай кардааст, назари дигар меандозем. Маҳз ба шарофати сиёсати дурандешона ва талошҳои пайвастаи Пешвои миллат дар кишвар сулҳу субот таъмин гардида, давлатдории миллӣ қавитар шуда, эътимоди мардум ба ояндаи худ афзудааст.

Барои ҳар миллате, ки давлати миллии худро бунёд менамояд, Президент ҳамчун рамзи ифодакунандаи ормонҳои он миллат аз ҷойгоҳи бузург бархӯрдор аст. Президент на танҳо роҳбари давлат, балки шахсиятест, ки дар лаҳзаҳои ҳассосу тақдирсоз паҳлуи мардум меистад ва барои сарбаландии Ватан ҷонфидоӣ мекунад. Аз ин рӯ, арҷгузорӣ ба ин рӯз — ин арҷгузорӣ ба таърих, ба дастовардҳои миллӣ ва ба ояндаи дурахшони кишвар аст.

Рӯзи Президент барои ҳар як шаҳрванд фурсатест, ки ба масъулияти худ дар назди Ватан боз ҳам амиқтар андеша кунад ва дар ободиву рушди кишвар саҳми арзандаи хешро гузорад. Биёед ин рӯзро бо эҳтиром, ифтихор ва нияти нек пазироӣ кунем ва барои ободии Тоҷикистони азизамон якҷоя талош варзем.