Јолдан дашы ҝөтүр
Әли тавана бахараг хәјала далды. Ҝөр дүнјада һәр шеј неҹә мараглы гурулуб, фикирләширди о. Она елә ҝәлирди ки, о артыг лап чох мүхтәлиф өлкәләр билир, әслиндә исә онлар дүнјада даһа да чохдур! Вә бәзиләри һаггында о, гәтијјән һеч нә билмирди, һәтта адларыны да. Бу ҝүн анасы онлара бир өлкә һаггында охуду ки, әввәлләр Әли онун адыны ешитмәмишди. Бу, Ҹәнуби Африка иди.
- Нә фикрә ҝетмисән, Әли? – отаға ҝирән атасы ҝүлүмсүнәрәк сорушду.
- Бу ҝүн ана сизә мараглы нә охујуб? - Ҹәнуби Африка һаггында, - дејә Әсма ҹаваб верди.
– Орада јашајан мүсәлманларын да дәриси гарадыр. Пакистанда јашајан адамларын дәриси кими.
- Аһа, - дејә Әли сөһбәтә гарышды.
– Орада чох јахшыдыр… Биз ораја ҝедә биләрикми? Нә вахтса Мәракешдән сонра? Ата ҝүлүмсүндү. - Ола билсин ки, нә вахтса ҝәләҹәкдә. Һәләлик сөз вермирәм. Ана јәгин сизә изаһ еләјиб ки, бу өлкә биздән лап чох узагда јерләшир. Әввәлҹә Африкаја чатмаг, сонра исә саатларла тәјјарәдә учмаг лазымдыр. Бу, Мәракешдән чох-чох узагдыр.
- Мән билирәм, - Әли башы илә разылыг билдирди.
– Амма ора чох ҝөзәлдир. Вә орада чохлу мүсәлман вар.
- Мән дә нә вахтса ораја ҝетмәк истәрдим… Бәс бу ҝүн биздә һәдис нәдән олаҹагдыр? – марагла атасына бахараг сорушду Әсма.
- Һәдис биздә бу ҝүн мараглы вә әһәмијјәтлидир. Бир сәһабә (Аллаһ ондан разы олсун) неҹәсә хаһиш етди: «Ја Рәсулүллаһ! Мәнә елә бир иш ҝөстәр ки, Ҹәннәтә ҝирмәјә мәнә көмәк олсун». О, ҹаваб верди: «Адамлара кечмәјә мане олан шеји јолдан ҝөтүр». Бах, белә һәдисдир, - дејә ата сөзүнү гуртарды.
- Һә. Сиз бу барәдә нә дүшүнүрсүнүз? Әли тәәҹүблә атасына бахды.
- Бу доғруданмы Ҹәннәтә ҝирмәјә көмәк едир? Ахы. Бу ки чох садәдир! – уҹадан деди о.
- Бәли, доғрудан да, - ата тәсдиг еләди
– Әҝәр шәхс сәмими нијјәтлә, Аллаһ наминә һәтта белә садә бир иш ҝөрүрсә, бу она Ҹәннәт ҝирмәјә көмәк едир. Чүнки Аллаһ Онун наминә јахшы ишләр ҝөрәнләри севир. О, белә адамлардан разыдыр. Аллаһ кимдән разыдырса, о мүтләг Ҹәннәтә ҝирәҹәкдир.
- Ана дејирди ки, биз һәтта ән садә хејирхаһ ишләрә ҝөрә Аллаһдан мүкафат алырыг, - деди Әсма.
- Әлбәттә, - дејә ата башы илә разылаһды.
– Бу исә о демәкдир ки, биз мүмкүн гәдәр чох јахшы ишләр ҝөрмәли вә фикирләшмәмәлијик ки, әҝәр иш чох садәдирсә, она ҝөрә мүкафат олмајаҹагдыр. Хејр, һәр бир бир хош әмәл бизә Ҹәннәтә ҝирмәјә көмәк едир.
- Бу о демәкдир ки, мән јол илә ҝедәркән орада атылыб галмыш вә адамлара кечмәк үчүн мане олан чубуг ја да дашы ҝөтүрсәм, онда бу да чох јахшы ишдир вә она ҝөрә мүкафат олаҹагдыр? – сорушду Әсма.
- Мәһз беләдир, ҹаваб верди ата.
– Кичик фајдалы ишләр ҝөрмәк олар, о гәдәр баһа олмајан һәдијјәләр вермәк вә јахшы сөзләр демәк олар, вә бу бизә Аллаһ ризасыны алмаға вә Онун Ҹәннәтинә ҝирмәјә көмәк едәр.
- Нә гәшәнҝдир! – гышгырды Әли.
– Хејирли әмәлләримизин сијаһысыны тутанда биз бу барәдә дүшүнмәмишдик.
- Бәли-бәли, - бирдән ајылды Әсма.
– Белә чыхыр ки, ораја чохлу ишләр јазмаг олар – белә хырда ишләр…
- Сән бизә демәзсәнми, даһа неҹә кичик ҝөзәл ишләр олур? – диггәтлә атасына бахараг сорушду Әли.
- Әлбәттә, дејәрәм, иншаАллвһ, сөз верди ата. Сабаһ сәһәр тездән сијаһынызы мүзакирә едәрик. Сәһәр јемәји јејәндә.
- Вә сабаһ да бу ишләри ҝөрмәјә башлајарыг, һә? – сорушду Әсма.
- ИншаАллаһ, -башы илә ишарә верди ата, - Чалышарыг ки, елә сабаһ да башлајаг. Анҹаг сијаһыја әлавә етмәк лазымдыр. Бәлкә ана да несә әлавә едәр.
- ата, билирсәнми нә вар? – деди Әли. - Нә вар? – сорушду ата.
- Мән инди һәмишә адамлара јолдан кечмәјә мане олан шејләри ҝөтүрәҹәјәм, - сөз верди Әли. - Јахшы гәрардыр, - бәјәнди ата.
- Мәним үчүн мараглыдыр, гышда һамынын сүрүшүб јыхылдығы бузламыш ҝөлмәчәјә гум сәпсә, бу да һесаб олунурму? – фикирләшиб сорушду Әсма.
- Сән ки адамлара кечмәјә мане оланы ҝөтүрмүсән? – ҹаваб верди ата.
– Сырсыра, буз ки галмајыб? - Бәли,
- башы илә сөјләди Әсма. – Белә чыхыр ки, бу да јахшы ишдир.
- Әслиндә белә хырда јахшы ишләр лап чохдур, - деди ата.
- Онлары јалныз Аллаһ наминә ҝөрмәк ваҹибдир… Инди исә јатмаг вахтыдыр.
КӘРИМӘ СОРОКОУМОВА
