Ән јахшы ол
Ән јахшы ол
Сәид вә Нәдијә өз дөшәкләриндә узаныб астадан данышырдылар. Бу ҝүн ади гираәт әвәзинә онлар анасы илә дүнја мәсҹидләринин шәкилләринә бахмыш вә онлар һаггында гыса мәлуматлары охумушдулар.
Гардашла баҹы өзләри үчүн чохлу јени шеј өјрәнмишдиләр. Мәсҹидләр әсла бир-биринә бәнзәмирдиләр, һәрәсинин өз тарихи варды. Буна ҝөрә дә онлара диггәтлә бахмаг даһа мараглы иди. Һәр мәсҹидә бахараг, Сәид орада намаз гылан вә бу мәсҹиддә гуран охујан адамлары тәсәввүр етмәјә чалышырды. Јәгин ки, фикирләширди о, бу мүсәлманлар мәсҹидләрин өзләри кими мүхтәлифдирләр. Ата отаға ҝирәндә Нәдијә она хәбәр вермәјә тәләсди:
- Ата, билирсәнми, биз бу ҝүн анамызла бирликдә шәкилләрдә мәсҹидләрә бахмышдыг. Онлар чохдур. Лап әла иди. - Бәли, бу, мараглыдыр, - разылашды ата.
- Ата, бәс сәнин һансы мәсҹидләр даһа чох хошуна ҝәлир? – сорушду Сәид.
- Һамысы мәним хошума ҝәлир, - ҝүлүмсүндү ата.
- Һамысы-һамысы? – сорушду Нәдијә.
- Бәли, - ҹаваб верди ата.
- Чүнки мәсҹид – адамларын Аллаһы зикр етдији вә Она ибадәт етдији јердир. Буна ҝөрә дә мән бүтүн мәсҹидләри севирәм. Ким мәнә үч әсас мәсҹидин адыны чәкәр?
- Мән! – Сәид јериндәҹә чарпајыда дурду.
– Бунлар Мәккәдә Әл-Һарам Мәсҹиди, Мәдинәдә Пејғәмбәр Мәсҹиди вә Фәләстиндә Әл-Әгса Мәсҹидидир. - Дүздүр, афәрин, - ата ону тәрифләди.
- Мәсҹидә ҝетмәк мәним хошума ҝәлир, - деди Нәдијә.
- Мәним дә, анҹаг мән һәр шејдән чох тәравиһи севирәм, рамазана исә һәлә чох галыб, - Сәид нәфәс алды.
- О гәдәр дә чох галмајыб, - ата ону үрәкләндирди.
– Вә мән үмидварам ки, сиз өз һәјатынызда, иншаАллаһ, чохлу мүхтәлиф мәсҹидләр ҝөрәҹәк вә мүхтәлиф өлкәләрдән мүсәлманларла таныш олаҹагсыныз… Һә, инди исә һәдис?
- Аһа, - Сәид башыны тәрпәтди, - мәнә чох мараглыдыр, бу ҝүн һәдис нә барәдә олаҹагдыр. Биз һазырыг, оху.
- Јахшы, - деди ата.
– Гулаг асын. Бизим истәкли Пејғәмбәримиз демишдир: «Үммәтимин ән јахшы нүмајәндәләри – ән әдәбли, әхлаглы, тәрбијәли, хошхасијјәтлиләридир».
- Садә һәдисдир, - гејд еләди Нәдијә. - Бәли, – тәсдиг етди ата.
– Јахшы әхлаг, јахшы хасијјәт һаггында биз артыг демишик. Јахшы хасијјәт мүсәлман үчүн чох ваҹибдир. Бәс бу һәдис бизә нәји өјрәдир, ким дејәр мәнә? - Әҝәр биз ән јахшы мүсәлманлар олмаг истәјириксә, онда биз үлви әхлаглы, хошхасијјәтли олмалыјыг, - Нәдијә өз фикрини билдирди.
- Тамамилә доғрудур. – деди ата.
- Ән јахшы мүсәлман – ән үлви әхлаглы мүсәлмандыр. Инди јадыма салын, үлви әхлаг нәдир.
- Бу, бүтүн јахшы хүсусијјәтләрдир ки, биздә олмалыдыр, - Сәид биринҹи ҹаваб верди.
- Бәли, - Нәдијә давам етди.
– Мәсәлән дүзлүк, намус, виҹдан, хејирхаһлыг, тәвазөкарлыг, һәссаслыг, гејдкешлик, мәрһәмәт, нәзакәт, әдәб, мәрифәт, сәбр…
- Һамысы дүздүр, - деди ата.
– Белә ҹәһәтләр чохдур. Вә һәр биримиз үчүн өзүндә бу ҹәһәтләри тәрбијә етмәк чох ваҹибдир. Чүнки онлар биздә нә гәдәр чох олса, о гәдәр биз јахшыјыг. Бәс ким истәмәз ән јахшылардан бири олсун?
- Мән истәјирәм, - етираф етди Сәид.
-Мән дә јахшы мүсәлман гадын олмаг истәјирәм, - деди Нәдијә.
- Буну һамымыз истәјирик, - деди ата.
– Чүнки мүсәлманлардан ән јахшылары Аллаһдан ән бөјүк мүкафат алаҹаглар.
- Әла! – ҝүлүмсүндү Сәид. - Мән истәрдим ки, мәним мүкафатым чох-чох бөјүк олсун. Ата ҝүлүмсүндү.
- Бәс сән неҹә фикирләширсән, бунун үчүн нә лазымдыр?
- Чох чалышмаг, јәгин ки, - фикирләшиб ҹаваб верди Сәид.
– Һәгигәтән үлви әхлаглы олмаг үчүн. Бу ки асан дејил, доғрудурму?
- Асан дејил, - разылашды ата.
– Лакин әҝәр чалышсан, дуа еләсән вә Аллаһа бел бағласан, онда, иншаАллаһ, истәдијин кими оларсан. - Мән чалышаҹағам, - сөз верди Сәид
- Үлви әхлаг – бу, инсана Ҹәннәтә дахил олмаға көмәк едән әсил хәзинәдир, - деди ата.
- Вә сән нә гәдәр хејирхаһ, виҹданлы, зәһмәтсевәр, алиҹәнаб, ҹомәрд олсан, бир о гәдәр Аллаһ сәни чох севәр. Вә О, мүтләг елә еләјәҹәкдир ки, адамлар да сәни севсинләр.
- Бәс неҹә билмәк олар ки, бу хүсусијјәтләр адамда вармы? – сорушду Нәдијә.
- Әҝәр онлар варса, онлар һөкмән онун әмәлләриндә вә онун адамларла мүнасибәләриндә үзә чыхаҹагдыр, - изаһ етди ата. - Белә ки, бу ҹәһәтләри ҝөрмәк чох асандыр. Мәҝәр мәрһәмәтли вә хејирхаһ адамы залым вә пис адамдан фәргләндирмәк чәтиндирми? Хошхасијјәтли адам һәмишә көмәк етмәјә һазырдыр, о, һүсн-тәвәҹҹөһ ҝөстәрир, һәмдәрд олур, јахшы сөзләр данышыр, јалан демир, гибтә етмир, башгаларына пислик арзуламыр.
- Әҝәр мән јахшы хасијјәтли олмаға чалышсам, онда Аллаһ мәнә көмәк едәр, доғрудурму?
– сорушду Сәид диггәтлә атасына бахараг.
- Әлбәттә, - ата ону инандырды.
– Вә биз ана илә дә сизә көмәк етмәјә чалышарыг… Инди исә сизин јатмаг вахтыныздыр. Гој Аллаһ сизә јахшы јухулар ҝөндәрсин!
ӘЛФИЈӘ СИНАЈ
