Миннәтдарлыг
Бу ҝүн Әли гәмҝин иди. Вә тәкҹә бу ҝүн јох. О, артыг бүтөв ики һәфтә кәдәрли иди – бабасы өләндән вә онлар анасы илә тәк галандан сонра. Атасыны Әли әсла јадда сахламамышды, анҹаг бабасыны, будур, инди о да јохдур. Бабасы ҝүмүш ишләр устасы иди вә чох ҝөзәл шејләр дүзәлдәрди. Әли онун неҹә ишләдијинә бахмағы севәрди, вә баба үмид бәсләјирди ки, нә вахтса нәвәси онун јолујла ҝедәҹәк вә о да уста олаҹагдыр.
Инди Әлини өјрәтмәјә адам јох иди. Она бабасы чатышмырды. Емалатхана бош вә тәмиз иди, аләтләр ишсиз галмышдылар.
-Инди нә олаҹаг, ана?
Онларын аиләсиндә тәкҹә бабасы ишләјәрди. Инди онлар онсуз неҹә јашајаҹаглар?
-Аллаһ ﷻ бизи гојмаз, - деди ана. – Сәнин атан ајәни тәкрарламағы севәрди: “Әҝәр сиз миннәтдар олсаныз, Мән сизә даһа да чох верәрәм”. Демәли, Онун бизә бәхш етдији мәрһәмәтләрә ҝөрә биз Она миннәтдарлығымызы билдирмәлијик (тәшәккүр етмәлијик), вә онда О, бизә даһа да сәхавәтлә верәҹәкдир, иншаАллаһ.
Инди емалатханада отуруб Әли анасынын сөзләри һаггында фикирләширди. Белә чыхыр ки, дүшүнүрдү о, Аллаһа миннәтдарлыг етмәк садәҹә олараг ваҹиб дејил, чох, чох ваҹибдир. Бәс О, һансы мәрһәмәтләри (лүтфләри, немәтләри) верир? Онлар чохдур, о гәдәр чохдур ки, һеч вахт һесаблаја билмәзсән...
Габаглар о фикирләширди ки, Аллаһын мәрһәмәтләри – бу, онун аиләсинә Онун ҝөндәрдији јемәк, пуллар вә нәсә белә шејләрдир. Лакин сонра бабасы ону баша салды ки, әслиндә Аллаһын мәрһәмәтләри даһа да чохдур вә онлар инсанлара онларын һәјатынын һәр анында ҝәлир.
- Сән ки мәни инди ҝөрүрсән? – сорушду онда баба.
- Ҝөрүрәм, - башыны тәрпәтди Әли.
- Бах будур, ҝөрмәк габилијјәти дә – Аллаһын мәрһәмәти, шәфгәтидир. Вә сән мәним сөзләрими вә гушларын охумасыны вә диҝәр башга сәсләри дә ешидирсән. Ешитмәк исә – бу да Аллаһын мәрһәмәтидир. Сәндә дә сәс вар, онун көмәји илә сән данышыр вә Гураны охујурсан. Бу да мәрһәмәтдир. Вә сәндә ајаглар да вар ки, онларын көмәји илә сән ҝәзирсән, вә әлләр дә вар, онларын көмәји илә сән јүзләрлә мүхтәлиф ишләр ҝөрә билирсән. Бунларын һамысы Аллаһын мәрһәмәти, шәфгәти, немәти, лүтфүдүр. Вә сағламлыг да, вә асудә вахт да, вә хејир ишләр еләмәк имканы да – бунларын һамысы Бөјүк Аллаһ-тәаланын мәрһәмәтләридир.
Бабасы илә о сөһбәти хатырлајараг Әли Аллаһын бүтүн јадына сала билдији мәрһәмәтләрини јада салмаға башлады, вә онлара ҝөрә Аллаһа миннәтдарлығыны билдирмәјә башлады, буну мүмкүн гәдәр сәмими етмәјә чалышараг. Сонра о, бабасынын столу архасында әјләшди, аләтләри алды вә бабасы ону нәјә өјрәдирдисә, һамысыны јадына салмаға башлады.
О, бүтүн ҝүнү емалатханада кечирди. О, евә һансыса адамларын ҝәлиб-ҝетдијини ешидирди, анҹаг бабасынын емалатханасыны тәрк етмәк истәмирди. О, сәһәриси ҝүн дә емалатханаја дүшдү вә јенә дә аләтләри алды.
- Сән орада нә едирсән? – сорушду анасы.
- Бабамы јада салырам, - ҹаваб верди Әли башыны ашағы салараг.
Даһа ана сорушмады, Әли исә һәр ҝүн емалатханаја дүшмәјә башлады. Вә орада, емалатханада әјләшәрәк о, Аллаһа Онун мәрһәмәтләринә ҝөрә тәшәккүр едирди. Јахын вә узаг гоншулар онлара ҝаһ әт, ҝаһ сүд, ҝаһ пироглар ҝәтирир, вә һәр дәфә онлар анасы илә Аллаһа шүкр едир, адамлар исә даһа да чох ҝәтирирдиләр
Бир дәфә Әли емалатханадан чыхаркән анасына деди:
- Бујур, бу биләрзији (голбағы) ҝөтүр вә соруш ҝөр ону алмаг истәјән олармы.
- Бәс о һардандыр? – анасы Әлијә шүбһәли бахараг сорушду.
- Мән бабамын емалатханасында аләтләри бир-бир ҝөздән кечирирдим – орада чох шеј атылыб галыбдыр, - ҹаваб верди Әли.
Әли үмид етмәзди ки, бу садә голбаг киминсә хошуна ҝәләр, амма ону һәмин ҝүн сатын алдылар. Оғлан шад олуб Аллаһа шүкр етди.
Ахшам о, анасы илә чај ичән заман, анасы диггәтлә она бахыб деди:
-Сән бабанын емалатханасында голбаг дејил, материал вә аләтләр тапмысан. Голбағы исә өзүн еләмисән. Беләдирми?
Әли башыны ашағы салыб сусурду. Ана ҝүлүмсүндү вә даһа һеч нә сорушмады. Әли дә ҝүлүмсүндү вә ләззәтлә анасынын исти пирогуну јемәјә башлады.
