Гадынын ҝүҹү нәдәдир?
Гадынын ҝүҹү нәдәдир?
“Гадынын ҝүҹү – онун зәифлијиндәдир”, - дејирләр бизә бириләри. Гадынлар – зәиф ҹинс дејилләр.
Зәиф ҹинс – чүрүмүш тахталардыр”, - башгалары халг мүдриклији илә фәввәрә вурурлар. Биз исә сизинлә һәм онлары, һәм дә бунлары ешидир, бөјүјүр, јетишир, һәјатын бир-биринә белә зидд ҝөстәришләри илә әрә чыхырыг. Адәт үзрә, бирҝә јашајышын илк илләриндә өзүмүзү чох инҹә, зәриф вә аҹиз, кимсәсиз гадын кими апарырыг, вахт кечәндән сонра исә “...чапараг аты сахлајан, јанан евә ҝирә билән”, сонра ҝедиб әринә өз гәһрәманлыгларындан вә мөһкәм гадын ҝүҹүндән данышан гадын сурәти хошумуза ҝәлир. Еләләри дә вар ки, бу ҝөстәришләри (мәгсәдләри) гадынлара хас биҹликлә ишләдирләр. Биз “зәифлик” вә “ҝүҹ” анлајышдарындан мәһарәтлә истәдијимиз кими истифадә едирик вә лазыми мәгамда, бизә ҝөрүндүјү кими, фајдалы вә ја садәҹә олараг иззәти-нәфсимизи разы саландан истифадә едирик. Мәсәлән, “...әҝәр сән онунла евләнсән, әбәди олараг үрәјими сындырарсан”, - ҝөзләрини ахыдараг вә һушуну итирәрәк дејир гадын әринә.
Вә јахуд башга вәзијјәт: “...әҝәр мән олмасајдым, ушагларымызын башына нәләр ҝәләрди! Ев мәним бојнумда, икимизин јеринә ишләјирәм!” – һәмин гадын әринә дејир, анҹаг башга шәраитдә.
Бах, белә мараглы һал-гәзијјә. Бу ҝүн арвад зәиф вә мүдафиәсиз, аҹиздир, она рәһм едиб ҝөз јашларыны силмәк лазымдыр. Сабаһ исә јубкалы әсҝәрә дөнә биләр, вә киминлә вурушур – өз әри илә?! Елә һеј сүбут едир ки, онун маашы чохдур вә али тәһсили вар. Разылашын, хошаҝәлән һадисә дејил, бизим үчүн исә, мүсәлман гадынлары үчүн, әсла гәбуледилмәздир. Биз сизинлә чох јахшы баша дүшүрүк ки, бизим әсас ҝүҹүмүз – мөһкәм имандыр. Ҝәлин “гадын зәифлији” вә “гадын ҝүҹү” анлајышларына динимизин нөгтеји-нәзәрилә бахмаға чалышаг.
Мән – зәиф гадынам
“Бизим ҝүҹүмүз – зәифлијимиздәдир, зәифлијимиз исә – һәдсиз-һүдудсуздур”, - бу сөзләри Шекспир “Инадҹыл гадынын рам едилмәси” пјесинин баш гәһрәманынын дили илә дејир.
Бәс зәифлик нәдир? Отуз килограмлыг идман дашыны галдыра билмирсиниз вә кросс (дүз олмајан јердә) јүјүрә билмирсиниз? Вә јахуд вахтында ибадәтинизи јеринә јетирә билмир ја да ишә ҝетмәк үчүн јухудан дура билмирсиниз? Хејр! Әлбәттә, сөһбәт бундан ҝетмир. Бөјүк классикин хатырладығы гадын зәифлији јумшаглыгда, үзүјолалыгдадыр. Әсл мәнада “зәиф” гадын тәкҹә әри ән ваҹиб планымызы һәјата кечирмәјә көмәк етсин дејә ону севиндирмәк лазым оланда дејил, һәмишә табедир. “Зәиф” гадын тәҹрүбәли устанын әлиндә јумшаг ҝилә дөнүр, һәјатын әсас адамына динмәз-сөјләмәз вә гејдсиз-шәртсиз гулаг асыр. Бу “зәифлик” чох ҝөзәл вә ишыглыдыр, вә бир аздан дәјишиб бөјүк ҝүҹә, гүввәтә чеврилир.
Лакин биз һеј талејимиздән шикајәтләнәндә, һәтта кичик сынаға белә таб ҝәтирмәјәндә һәмчинин зәифлик ҝөстәририк – мәһведиҹи, дәрдли вә мәнасыз зәифлик. Ондан бетәри һеч бир сәбәбсиз өзүмүзүн вә әримизин әһвал-руһијјәсини позараг онун мәрһәмәтини ахтаранда, ҝөзүјашлы фаҹиәләр гуранда олур. Белә зәифликдән биз дүнјанын о башындан јан кечмәли вә һеч бир вәҹһ илә јахынларымыза ҝөстәрмәмәлијик.
Мән – ҝүҹлү гадынам
Гадын ҝүҹү мөвзусу индики ҝүнләримиздә һәддиндән артыг ҝениш јајылмышдыр. Ҹүрбәҹүр експертләр кишиләрә сүбут етмәјә чалышырлар ки, бизим зәманәмиздә ҹәсарәтли, горхмаз, өткәм, ирадәли, әзмли һәјат рәфигәси ахтармаг лазымдыр. Белә ҹәнҝавәр гадын сурәти мүхтәлиф КИВ-дә фәал тәблиғ олунур. Лакин әрләримиз һәр һалда, өз әксәријјәтиндә, јанында ән ади сөзәбахан, итаәтли гадын ҝөрмәк истәјирләр. Биз исә, әксинә, итаәткарлығы – сыхынты, руһ дүшҝүнлүјү адландыран вә һәр вәҹһлә шүурумузда анлајышлары гәсдән дәјишдирмәјә чалышан хариҹи психологлара инанмаға башлајырыг.
Нә етмәли, әҝәр сиз ҝүҹлү гадын олмаг истәјирсинизсә – олун. Садәҹә олараг ҝәлин дәгигләшдирәк ки, бу анлајыш мүкәммәл динимизин нөгтеји-нәзәриндән нәдән ибарәтдир. Ҝүҹлү гадын – Исламын бүтүн әмрләринә сәбатла әмәл едир, чәтинлик үз верәндә сәбир ҝөстәрир, аза гане олмағы баҹарыр, әринә мүнасибәтдә һөрмәтсиз олмағы өзүнә рәва ҝөрмәз вә һәмишә өз нөгсанлары илә мүбаризә апарыр. Ҝүҹлү о дејил ки, тәһлүкәнин үзүнә бахмагдан горхмајараг ловға чәнәсини галдырыб тәкәббүрлә јеријир. Вә әлбәттә о да дејил ки, елә һеј әринә “гәһрәманлыгларыны” вә “ҹәсарәтини” хатырладыр.
Ҝүҹлү гадын утанҹаглыгла ҝөзүнү ҝизләдир, бу дүнјада мәһведиҹи һәр шејдән өзүнү горујан сипәри һәмишә јанындадыр.
Бәли, индики зәманәмиздә ҝүҹлү гадын олмаг о гәдәр дә садә дејилдир, неҹә ки һәм дә зәиф гадын олмаг. Лакин әҝәр биз бу ики хүсусијјәти өзүмүздә аһәнҝдар сурәтдә бирләшдирмәји өјрәнсәк, онда әр, өвладлар вә Рәббимизин сурәтиндә һәр вахт јанымызда сәадәт, хошбәхтлик јашајар!
