HATALARI BAĞIŞLAMA
Hataları bağışlama, başkalarının kusur ve hatalarını görmezden gelmektir. İnsan, fıtratı gereği kendi hatasının başkaları tarafından affedilmesini isteme eğilimiyle yaratılmış olduğundan kendisinin de başkalarının hatasına, kusurlarına müsamaha gözüyle bakması gerekmektedir. Hadis-i şerifte;
“İki dünyada da af ve müsamahaya mazhar olmak için af ve müsamahayla muamele ediniz” buyrulmuştur.
Kureyş’in ileri gelenlerinden Hebbar b. Esved, hicretten önce Peygamber Efendimize ﷺ pek çok eziyette bulunmuştu. Hatta Peygamberin ﷺ büyük kızı Hz. Zeynep’i Medine’ye giderken devesinden düşürmüş ve karnındaki yavrusu ile birlikte vefatına sebep olmuştu. Tüm bunlara rağmen Mekke’nin fethedildiği gün Peygamber Efendimizin ﷺ huzurlarına gelip eman dilemiş ve affını istemişti. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz ﷺ onu affetmiş ve eski yaptıklarından dolayı da hiç kimse tarafından kınanmaması konusunda ashabı uyarmıştı.
Bir başka örnek ise Hz. Ömer’i zehirli hançerle yaralayıp şehadetine sebep olan Ebu Lü’lü Firuz meselesidir. Lü’lü Firuz olaydan bir iki gün önce Hz. Ömer’e rastlamış ve onu tehdit eden bazı sözler söylemişti. Yani onu katledeceğini alenen ona söylemişti. Hz. Ömer, bu adamı tutuklatmamış ve sözlerini cehaletine vererek onu affetmişti.
Suikaste uğradıktan sonra ağır yaralı halde yerde yatarken kendisine, “Ey Halife! Mademki Ebu Lü’lü kötü niyetini size hissettirdi ve dile getirdi, niçin cezasını vermediniz?” Dedikleri zaman “Fiilden önce kısas olunamaz, düşünce üzerine ceza verilemez” demişler ve bununla birlikte o zaman bile kendi katilini affetmişlerdir.
