Yardima karşi güvensi̇zli̇k

Hepimiz çok nadir de olsa denk gelmişizdir. Sokakta toplu ulaşımda parkta vb. Yerlerde birine yardımda bulunmak istediğimiz zaman beklemediğimiz tepkiyle karşılaşabiliyoruz.

Örnek olarak toplu taşımaya bindiğimizde birine yer vermek istediğimiz zaman kibarca reddediyor. Aynı şekilde sokakta ağır çantalar taşıyan kişilere yardım etmek istediğimiz zaman reddediyorlar. Ya da birine şeker ikram etmek istediğimiz zaman tatlı yemediğini söylüyor.

Peki Neden

İnsanların genel olarak reddetme sebebi güvensizliktir acaba bu kişi bir fenalık mı yapacak yoksa dolandıracak mı diye düşünüyorlar. Tabii ki böyle düşünenlere de hak vermek gerekiyor çünkü günümüzde dolandırıcılar insanlar iyi niyetini kullanıyorlar. Fakat bu durumunda çözümü bulunuyor size ikram uzatan bir kişinin ikramını alabilirsiniz kendiniz yemeseniz bile başkasına ikram edebilirsiniz ya da kibarca teşekkür ederim deyip konuyu kapatabilirsiniz.

Bu konunun çerçevesinde şöyle düşünebiliriz insanın kalbi doğası gereği hassastır onun için kalp kırmadan insanlara yaklaşmak gerekiyor herkesin parası olmayabilir ki hayır kurumlarına bağışlasın. Zaten sadece maddi yardıma dayanmak doğru olmaz. Yardımın başka çeşitleri de vardır. Yardım üç çeşittir maddi manevi ve fizikidir. Manevi yardım bazen maddi ve fiziki yardımdan daha ağır basabiliyor.

Örnek olarak bir kişi sıkıntıda olduğu zaman ve biz onu teselli ettiğimizde o teselli paradan ve başka bir şeyden daha kıymetli olabiliyor. Bir kişinin derdi ile dertlendiğimizde o dertlenmemiz onun yanında paradan daha kıymetlidir. Aynı şekilde bir kişiyi motive ettiğimizde güzel söz söylediğimizde bu elbette maddi yardımdan daha kıymetlidir.

İyilik yapmadan önce o iyiliği yapacak kişi kendi niyetinden Emin olmalı. Ufak bir art niyet ve çıkar gözetilmemeli. Filozofun birinin de dediği gibi: iyilik yapan Kaya gibi olmalı ki en ufak bir yağmurda ve fırtınada yıkılmamalı. Bir gün arkadaşımla tramvaydayken bilet satan kişi dikkatimden kaçmadı. O kadar nurlu masum bir yüzü vardı ki. Özellikle iyilik dolu mavi gözleri aklımda kaldı. Bu sadece benim düşüncemdi.

Arkadaşıma söyledim sen de mi fark ettin dedi bana. Meğer fark eden sadece biz değildik tramvayda bulunan birçoğu kişi onu fark etti inerken ona şeker çikolata gibi şeyleri ikram ediyorlardı. Onun için kardeşlerim endişelenmeyin birisi size dışarıda bir şey ikram ederse. Evet, elbette kötü insanlar vardır fakat kıyamet kopana kadar iyi insanlar da olacaktır

RENAT DUBKİNSİKİY